Abstract
Over the last few years we observe an explosion of activity and successes in a field broadly defined as “Artificial Intelligence”. In my presentation I will survey several interdependent topics:
- High Performance Computing or Supercomputing, with all key ingredients of compute machines, processor architectures, data storage technologies, interconnects and networks (at all scales);
- Big Data, with the special emphasis on data life-cycle, from birth to death;
- Artificial Intelligence, in juxtaposition with Natural (or Biological) Intelligence, and non-von Neumann and “Neuromorphic Computing”.
I will stress the critical importance of “conectedness” and topology of networks or graphs as fundamental basis of “intelligence”.
I will also report briefly on achievements and research activities, especially in Machine Learning, AI and medical image analysis at the Interdisciplinary Centre for Mathematical and Computational Modelling at the University of Warsaw.
Brief biography of the Speaker
Dr Marek T. Michalewicz od 1 lipca 2018 roku pełni obowiązki dyrektora Interdyscyplinarnego Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego (ICM) na Uniwersytecie Warszawskim. Od 2015 zajmuje stanowisko profesora wizytujacego w Institute for Advanced Computational Science na Uniwersytecie Stony Brook w stanie Nowym Jork. Do września 2016, przez osiem lat, pełnił rolę dyrektora wykonawczego (CEO) w A*STAR Computational Resource Centre w Singapurze. Agency for Science Technology and Research (A*STAR) jest główną instytucją badawczą w Singapurze. A*STAR składa się z czternastu Instytutów i zatrudnia ponad 5.500 pracowników.
W latach 2000-2011 założył i prowadził jako CEO trzy firmy hi-tech w Australii, USA i Singapurze.
W latach 1990-2000 pracował w Grupie Wspierania Superkomputerowego w Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO) w Australii, osiągając stanowisko Principal Research Scientist. CSIRO jest główną agencją naukową w Australii i zatrudniała w owym czasie ponad 7.000 pracowników.
W latach 1976-1981 studiował fizykę na Uniwersytecie Wrocławskim, po czym, po wyemigrowaniu w 1981 z Polski do Australii, zdobył w dziedzinie fizyki teoretycznej stopnie magistra (Uniwersytet LaTrobe, Melbourne) i doktora (Australian National University, Kanbera). W latach 1988-1990 pracował na Uniwersytecie Minnesoty w Minneapolis, USA.
Dr Michalewicz był jedną z głównych osób odpowiedzialnych za stworzenie Narodowego Centrum Superkomputerowego w Singapurze, projektu o wartości SG$ 98 milionow. Stworzył plany finansowe, kadrowe i techniczne był odpowiedzialny za napisanie technicznych dokumentów przetargowych, za analizę przedstawionych propozycji, i wreszcie za budowę dwóch nowych centrów obliczeniowych i wyposażenie ich w najnowocześniejszy sprzęt superkomputerowy.
Marek stworzył koncepcję i w latach 2014-2016 zajmował pozycję Lidera Projektu InfiniCortex – połączenia superkomputerów wokół Świata, na czterech kontynentach, w 7 krajach, w jedną spójną konfigurację zasobów działających jednocześnie nad problemami wielkiej skali, połączonych szybkimi trans-kontynentalnymi sieciami 100 Gbps protokołem komunikacyjnym InfiniBand. Projekt ten został po raz pierwszy zademonstrowany na sesji “Emerging Technology” na konferencji Supercomputing 2014 w Nowym Orleanie, USA. W roku 2015 A*CRC była wyróżniona czterema nagrodami za projekt InfiniCortex, mi.in.: Nagrodą Innowacyjności A*STAR i Złotą Nagroda Innowacyjności Ministerstwa Handlu i Przemysłu Singapuru.
Marek stworzył w Singapurze cykl konferencji naukowych Supercomputing Frontiers 2015, 2016, 2017 kontynuowaną jako Supercomputing Frontiers Europe 2018 i 2019 w Warszawie.
Jest wynalazcą sześciu grup patentowych dotyczących nano-sensorów z patentami nadanymi w 28 krajach. W 2009 otrzymał Frost & Sullivan South-East Asia Industrial Technology Award for Technology Innovation in Integrated Nano-Sensing.
W 1995 roku uzyskał wyróżnienie honorowe w konkursie o Nagrodę Gordona Bell’a obliczeniach superkomputerowych.
W 1996 rozwinął równoległy algorytm do obliczeń struktóry elektronowej i zastosował go na równoległym komputerze MasPar używając 16.000 procesorów.
W 1997 roku na The Fifth Foresight Conference on Molecular Nanotechnology, Palo Alto rzucił pomysł budowy nanoautka “nanocar”, stworzonego z molekularnych “cegiełek” (później opublikowany jako żart naukowy w czasopiśmie “Annals of Improbable Research”). Osiem lat później grupa Prof J. Tour z Rice University stworzyła wiele wersji nanoautek, a w kwietniu 2017 odbyły się we Francji pierwsze na Świecie wyścigi nanoautek!
Po 35 latach przeżytych w Australii, USA i Singapurze powrocił do Polski aby w 2016 roku podjąć prace w ICM, na Uniwersytecie Warszawskim.